Kimse takdir edemez aIemde kendi mahiyetini reyi iIemünferit vasıta-i rüyet iken göremez kendini dide biIe (kimse kendi niteIiğini kendi görüşüyIe aIgıIayamaz. Tek görme organı göz oIduğu haIde gözün kendini göremediği gibi.  


Zihin fukara olunca akıl ukala olurmuş.


Vatan bize kılıcımızın ekmeğidir.


Ne mümkün zulm ile bidad ile imha-i hürriyet.


Kimsenin lütfuna olma tadip bedeli cevheri hürriyettir.


Köpektir zevk alan sayyad-ı bi insafa hizmetten.


İnsan ne söylediğini bilmeli fakat her bildiğini söylememelidir.


Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten.


Bazen fikirlerini de değiştirmelisin çünkü sen fikirlerinin kölesi değil sahibisin.


Dünyaya gelmek hüner değildir. Yüksel ki yerin bu yer değildir.


Ne efsunkâr imişsin ah ey dîdar-ı hürriyet esir-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esaretten.


Devlet halkın ne babasıdır ne hocasıdır ne vasisidir ne lalasıdır.


Okumayı öğrenmek en güç sanattır. Ademin hayvaniyeti yemekle insaniyeti okumakla kaimdir.


Ülkedeki ahlak bunalımının bir kaynağı da ana babanın çocuk eğitiminde tuttukları yoldur.


Bu kadar adam gördüm içlerinden hiçbiri dünyadan hoşnut değil hiçbiri de dünyadan gitmek istemez.


Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini yok mudur kurtaracak baht-ı kara maderini?


İnsan her nefesini mezardan uzaklaşmak için alır ama her nefes alışında ömründen bir nefeslik zaman azalır.


Vatan sevgisinden maksat toprağa değil onun üstünde yaşayan insanlara duyulan sevgidir.


İnsan ne idraksiz mahlûktur! Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendi öleceğine inanmak istemez.


Terbiye ana kucağından başlar her söylenilen kelime çocuğun şahsiyetine konan bir tuğladır.


Kimse kendi niteliğini kendi görüşüyle algılayamaz. Tek görme organı göz olduğu halde gözün kendini göremediği gibi.